എനിക്കെന്റെ നാട്ടുകാര്
ഔദാര്യത്താല്
ഒരു പുര വെച്ചു തന്നു.
ഗൃഹ പ്രവേശനവും
അവര്തന്നെ
നടത്തി തന്നു.
കാലമേറെ കഴിയുംമുമ്പ്
വെള്ളമടിച്ചു
പുര പണയത്തിലാക്കി.
അപ്പോള്
എനിക്ക് കവിത വന്നു.
പണയപ്പെടുത്തിയ വസ്തു
ജപ്തിയാകുമെന്നുറപ്പായപ്പോള്
വീണ്ടും നോക്കിനിന്നു ഞാന്
എന്റെ നാട്ടുകാരെ,
പാവമാണവര്
അവരെന്നെ രക്ഷിച്ചു.
ഇനിയും
എനിക്ക് കവിത വരാന്..............
No comments:
Post a Comment