നീതി കാത്ത്
മുല്ലപ്പെരിയാറിന് ദുരന്തമോര്ത്തുള്ള
ആധിയില് കൈരളി നൊന്ത് കേഴുന്നു
ആരൂണ്ടിതിന്നൊരു മദ്ധ്യസ്ഥനാകുവാന്
ആരീ മക്കളെ കാത്തു രക്ഷിക്കുവാന്
ഭാഷയും വേഷവും മാറി മറിയുമ്പോള്
ഭാരത മക്കളെ സ്നേഹം മുറിയല്ലേ
അതിരുകള് വിഭജിച്ച് നാടു പകുത്തതു
ഇന്നീ കാണുന്ന പേക്കൂത്തിനാണോ
വെള്ളം തരുന്നതും വെളിച്ചം തരുന്നതും
വായു തരുന്നതും ദൈവമാണെങ്കിലും
കനിവായ് നല്കിയ ദാനങ്ങളെല്ലാം
പകുത്തെടുക്കുന്നു മനുഷ്യജന്മങ്ങള്
മഴ വന്നു ഡാമിന്റെ ഭിത്തിയില് തട്ടുമ്പോള്
മലയാളി മക്കളെ നെഞ്ചു പിടക്കുന്നു
കദനം നിറയുന്നു കണ്ണു നിറയുന്നു
വരുന്നൊരു നാളിന്റെ ഭീതിയില് വാഴുന്നു
വെള്ളമില്ലാതുള്ള ഗന്ധക ഭൂമിക്കു
വെള്ളത്തിന്നായുള്ള താക്കീത് കേട്ടിട്ടു
വെള്ളവും ഗര്ഭം ധരിച്ചുള്ള ഡാമിത്
ഞെട്ടുന്നു പൊട്ടുന്ന പാകത്തിലാണിത്
വര്ഷം കഴിഞ്ഞു അവധി കഴിഞ്ഞു
താങ്ങുവാനാകുന്ന നാളും കഴിഞ്ഞു
ഇനിയൊരു ദുരന്തത്തിന് കണ്ണിയായിട്ടു
എന്തിനായ് എന്നെ പ്രതിശ്ട്ടിപ്പു നിങ്ങള്
ഇത്രയും നാളുകള് നല്കിയ നന്മകള്
നാടിന്നു കിട്ടിയ ഊഷ്മള നാളുകള്
ഒന്നും മറക്കല്ലേ തമിഴിന്റെ മക്കളെ
ഇന്നീ മണിന്റെ ദുഖവും ഓര്ക്കനെ
മലയാളി മക്കളെ ദു ഖ മകറ്റുവാന്
മാമല നാടിന്റെ വേദന മാറ്റുവാന്
കാത്തിരിക്കുന്നു നല്ലൊരു വാക്കിന്
നീതി പീഠത്തിന്റെ നീതിക്കു വേണ്ടി
